Historia szkoły

Społeczna inicjatywa utworzenia w mieście gimnazjum zrodziła się pod koniec 1945 roku. Przeprowadzona zbiórka pieniężna dała na fundusz założycielski kilkadziesiąt tysięcy złotych. Dzięki temu zawiązuje się Gimnazjum Ogólnokształcące, które mieściło się w budynku przy placu Ewangelickim i miało początkowo prywatny charakter. Dzięki staraniom inspektora szkolnego, Antoniego Żychowicza, w pierwszych dniach stycznia 1946 r. Powstają zręby Państwowego Gimnazjum Ogólnokształcącego (klasa I i II z 36 uczniami) już w stałej siedzibie przy ulicy Niepodległości 7. Organizatorem i pierwszym dyrektorem był Antoni Żychowicz. Pracę rozpoczęto w nader uciążliwych warunkach. Brakowało stołów, ławek, książek, podręczników, materiałów piśmiennych. Klasy ogrzewano żelaznymi piecykami. Były kłopoty kadrowe i organizacyjne – dopiero powstawała struktura władz oświatowych. Sytuacja zaczęła się klarować od 1 września 1946 r. Działają już wszystkie cztery klasy gimnazjum, a Kuratorium Okręgu Szkolnego we Wrocławiu kieruje na stanowisko dyrektora Wacława Kołodziejskiego. Spośród pierwzych nauczycieli gimnazjum przetrwały w kronice i w pamięci nazwiska: Antoniego, Zofii, Zbigniewa i Dobrogniewy Żychowiczów, Józefa Przybylskiego, Mieczysława Banaszyńskiego, Juliusza Asłanowicza, Łacinika – Ścibisza. Prawie wszyscy uczniowie tej pierwszej w mieście i w powiecie szkoły średniej byli już pełnoletnimi obywatelami. Być może chęć nadrobienia wojennej „przerwy w życiorysie” spowodowała, że pierwszą organizacją, która tu powstała, był Związek Harcerstwa Polskiego. I to w dodatku w stylu całkiem przedwojennym. Pierwszy obóz (biwak) Harcerski zorganizowano w sierpniu 1947 r. W Małomicach, a w następny nad morzem. Potem nadeszły czasy nie sprzyjające zabawie w skauting.

Pierwsza matura

W maju 1950 roku odbył sie pierwszy w historii LO egzamin dojrzałości. Spośród dwudziestu dwóch uczniów do matury zostało dopuszczonych 18. Los maturzystów AD 1950 był najtragiczniejszym spośród wszystkich roczników absolwentów szprotawskiego LO. Padli oni ofiarą politycznej prowokacji, w rezultacie której zostali w sierpniu 1950 r. Aresztowani pod pretekstem przynależności do antysocjalistycznej, dywersyjnej organizacji. W pierwszym momencie aresztowano 30 osób, w tym trzech nauczycieli i księdza katechetę. Po wstępnych przesłuchaniach pozostawiono w areszcie 8 maturzystów ( Bronisława Kozaka, Cz. Szuszko, M. Maciejewicza, W. Syryckiego, H. Sitko, Józefa Zawadzkiego, Czesława Chutkę, H. Olichwera), 3 absolwentów kl. X (Laurę Kotlińską, Jana Bałazego, Bronisława Palczyńskiego) oraz ks. Dominika Milewskiego, nauczyciela Aleksandra Czajkowskiego i wożnego szkolnego, Wodeckiego. Po sześciomiesięcznym, typowo stalinowskim śledztwie spreparowano materiały, na podstawie których Sąd Wojskowy we Wrocławiu wydał drakońskie wyroki – od 4 lat do kary śmierci. Wyrok śmierci wykonano na Bronisławie Kozaku. Wśród aresztowanych i skazanych był ksiądz D. Milewski (jako „inspirator”). Proces absolwentów i uczniów LO z 1950 roku był ciosem i ostrzeżeniem dla młodego pokolenia – co może je czekać w przypadku niepodporządkowania się wymogom nowej ludowej władzy.

Lata 90

W jubileuszowym, pięćdziesiątym roku swego istnienia Liceum Ogólnokształcące w Szprotawie liczy 16 oddziałów (4 pełne ciągi), do których uczęszcza 407 uczniów. Kadra pedagogiczna liczy 26 osób. Są to: dyrektor Robert Darski (fizyka), z-ca dyrektora Zenon Sawron (matematyka), Krystyna Kopaniecka (matematyka), Zygmunt Krawczyk (matematyka), Jan Domka (j. polski), Janina Tyszkowska (j. polski), Małgorzata Skawińska (j. polski), Stefania Adamczyk (geografia), Justyna Darska (biologia, chemia), Teodozja Rusak (fizyka), Halina Klińska (j. rosyjski), Józef Sadłoń (j. niemiecki), Halina Szmajda (j. niemiecki), Jarosław Kusior (j. angielski), Renata Gołek (historia), Bogdan Wiszewski (historia), Małgorzata Lewandowska (biologia), Grażyna Popieniuk (chemia), Genowefa Szmagaj-Nowicka (wf), Zdzisław Stępień (wf), Dorota Kamińska (plastyka), Janusz Dylak (informatyka), Andrzej Kloc (informatyka), Kazimierz Wiśniewski (p.o), Halina Lisiecka (biblioteka), ks. Józef Tomiak (religia). Wszyscy wyżej wymienieni nauczyciele posiadają ukończone wyższe studia magisterskie z wyjątkiem dwóch osób, z których jedna studiuje. W administracji LO są zatrudnione cztery osoby: Wanda Frąc (kierownik gospodarczy), Teresa Teśluk (sekretarka szkolna), Halina Wilczyńska (główna księgowa), Anna krzeczkowska (kasjerka). Woźnym szkolnym jest Marian Serafiński, a o czystość szkoły troszczą się cztery pracownice obsługi. Szkoła dysponuje 18 pomieszczeniami dydaktycznymi i salą gimnastyczną. Podobnie jak i inne dziedziny naszego życia także i szkołę dotknęły kłopoty finansowe związane z ogromnymi cięciami budżetowymi. Brakuje pieniędzy na wszystko: stypendia, zapomogi pomoce naukowe, na księgozbiór, niezbędne remonty. Budynek szkolny wymaga kapitalnego remontu. Pomimo tych kłopotów finansowych w ostatnich 6 latach wykonano następujące prace remontowe: Gruntownie zmodernizowano sanitariaty, wymieniono instalację wodną i kanalizacyjną, w siedmiu salach lekcyjnych położono nowe podłogi wraz z wykładziną, dwukrotnie pomalowano wszystkie korytarze, klatki schodowe i sale lekcyjne, wykonano kapitalny remont większej części dachów, posesje ogrodzono nową siatką, stworzono pomieszczenia dla biblioteki i czytelni, wyposażając ją w nowe meble, wymieniono instalację centralnego ogrzewania w sali gimnastycznej, zakupiono nowe urządzenia i sprzęty (np. kserokopiarka, komputery, telewizory magnetowidy, tablice, ławki i krzesła).